Şiirlerim

Bir düş bahçesi içinde, Uçsuz bucaksız sonsuz olasılıklar… Ben o olasılıklar denizinde, Bir damlaya düştüm… Düştüm de Düşüme Nefes Buldum…

Saçları örülmenin bu kadar güzel olduğunu bilmezdim senden önce… Alemler bir araya gelse onlar bir araya gelmezdi, Sarılmazdı birbirine... İlk ne zaman sarıldım bilmeden, görmeden ve duymadan sessizliğine. Saçlarım, ruhum, ağlayan kalbim ve binlerce parçam gökyüzünde. Ne annemdin ne babam sonsuzdan öte geldim ve geçtim binlerce yaşam öncesinde...

Işıktan geldiğini ve Işık olduğunu... Avatar değil, Kaynak olduğunu... BİR'de olduğunu ve BİR'de Doğduğunu... “Dixitque Deus fiat lux et facta est lux- "Tanrı ışık olsun dedi ve ışık oldu”

Yalnızdım şarkılarda ve uzak yankılarda Hep yalnızdım uzaktan uzağa içten uca Vardığımı sandığım her bir noktada Yalnızdım sesler ve nefesler kadar Yalnızdım uçurumlar, ormanlar ve dağlar Sessizdim sonsuzdum ömürler kadar Kucakladım seni bana getiren yalnızlığı Sonra sevdim ona sımsıkı sarıldım Ağladım sırılsıklam diğer yarım Artık geldin geldin ya ışıklardan Döndün ya on bin yılın hasretliği Gelişin bayram her bir gidişin gibi Seni sana bıraktım kocaman yalnızlığım Sevdim se

Ruhumun parlak ışığı, Çok özledim artık gel... Bitsin bu zamansız, kainatsız seyr-ü sefer. Zühal'den koptuğum o ana dön, Hasretle bak... Sardığım kokunu çağır bir nefeste, Âşk'la gel...

Beyazlarda kalsam olmaz mıydı Beyazlarda parlasam Adını diyemediğim sonsuz beyazlar Ak kıza yüklediğim rüzgar kanatlılar Güzelliğine dalsam olmaz mıydı Doyasıya sarılsam Bembeyaz saçlarında sabahlara uyansam