Tüm Yazılar

Her seferinde büyüyorum... Kendimi alıp gittiğim her seferinde... İçimde büyüttüğüm çocuğum... Sonsuz yolculuğum... Kalmak mı zor gitmek mi bir de sen söyle... Yansıyan ya da yansımalardan doğan aynadaki yüzüm hadi söyle... Sonra sessizce dinle...

İçeri girmeme izin ver… Kalbinden içeriye... Kapını aç ve bekle... Zamanı geldiğinde...

Ağaç sordu güneşe, Soy dallarım nerede? Biri dedi göklerde, Biri dedi yerlerde. Oysa ki o kalbinin en derinlerinde… Ağaç sordu sessizce, Fısıldayan rüzgarım, Yapraklarım nerede döndü, Baktı gördü ki kalbimin ellerinde… Sessizce iniverdi dallarımdan, Boy verdi delice yedi gök yedi deniz Tüm zamanların suskun şahitliği Derinden hissetti ağladı dehliz

Bilsem gelir miydim yalnızlık dağlarına Yüz sürer miydim altın başaklarına Kalbim sonsuza nefes alırken Koşar mıydım gündüzden gecenin yıldızına...

Benim adım deli orman Yürürüm güneşe binlerce yalnızlıktan Kalbim nefes alır ya okyanustan Uçsuz bucaksız dağlarım taştan topraktan Benim adım deli orman Ararım gündüzü geceye kavuşmadan Bir yanım ak bir yanım aksak Sardım mı kollarımı yer gök kızıl toprak Benim adım deli orman Gündüzüm ay gecem siyahtan âyan Bir bakmışım güneş bir bakmışım ateş Yaktım mı yıldızları her yanım ışık saçan

Sarıldım tüm yorgunluğuna Açlığına susuzluğuna Sarıldım sımsıkı kalbine Benim için ağlayan gözyaşlarına Sarıldım yalnızlığına Tüm çilesine rağmen hayatın Sarıldım sana sen gibi ben gibi Sarıldım sevdalıma….