İnsan Neden Unutmayı Seçti?

Işığın Yeryüzüne İniş Hikâyesi

İnsanoğlu göklerde bir ışıktı.

Sonra göğün katlarından süzülüp dünya boyutuna inerken ışığını ve her bir özelliğini göğün her bir katında bıraktı.

Silkelendi silkelendi ve en sonunda kanatlarını da göğün son noktasında bıraktı.

Aşağıya indiğinde her yer karanlıktı ve ışık sadece onun içinde vardı.

Işığını hapsettiği bedenini giydi ve dünya gezegeninin karanlığını aydınlık, bedenindeki ışığı karanlık yapmaya başladı.

Çünkü; bu dünyayı aydınlatmak ve her şeye tohumdan yeniden başlayabilmek onun en büyük hayaliydi.

Evrimi en başından deneyimlemek istiyordu ve bir geri evrim başlattı.

Geldiği noktayı unutmayı seçti, unutkanlık elbisesini giydi.

Hatırlarsa belki başarmakta zorlanabilirdi.

İçinde hapsettiği ışıktan her gün bir zerre verdi, verdi, verdi...Ve en sonunda karanlığı ve aydınlığı bir yapmayı diledi.

Dağ oldu, taş oldu, toprak oldu.

Mineralden bitki oldu, ayağa kalktı, uyandı.

Ve her şeyi mümkün kılan sonsuz sevgi ışığına sarıldı.